Mooi avond Eemnes voor DVB Foundation

Afgelopen weekend zijn we wederom samen met Glasten afgereisd naar Eemnes waar we samen met Coby van Baalen een clinic hebben verzorgd tijdens de opening van een prachtige buitenbaan van stal de Heidehoek.

De opbrengst van de mooie dag komt volledig ten goede van de DVB Foundation die op hun beurt weer heel veel mooie dingen met de gelden kunnen doen om mensen met een beperking te kunnen helpen.

De pas de deux was wederom een mooie ervaring en beide paarden zowel Wisconti als Happy vonden het rijden in schemer bij verlichting toch wel heel spannend. Maar toch fijn kunnen rijden en voor het goede doel is het altijd leuk om te mogen doen.

clinic eemnes 19 september 065

 

Horse Event in Ermelo mooie ervaring

Afgelopen weekend zijn we vertrokken naar Ermelo waar ik samen met Glasten Krapels  2 dagen een clinic voor de FNRS heb mogen geven. Glasten en ik hebben in het verleden samen clinics gedaan maar deze clinic was voor ons beiden met nieuwe paarden en na lange tijd weer. Glasten en zijn mooie vos Wisconti hebben nagenoeg geen ervaring samen en ook voor Happy was dit evenement een enorme vuurdoop. Maar beide paarden hebben zich voorbeeldig gedragen, en we hebben heel veel complimenten gehad voor onze pass de deux gemaakt door Charles Monterie. Ineke Jansen, trainer en internationaal parajurylid heeft het een en ander verteld over het jureren van de paradressuur en het verschil ten opzichte van het trainen met een pararuiter. Glasten heeft een stukje voor zijn rekening genomen en we hebben afgesloten met de pas de deux. Het waren leuke dagen en bovenal leerzame dagen waarin we weer veel ervaring hebben opgedaan.

horseevent 033

CPEDI in Engelse Bishop Burton super afgesloten

In de eerste week van augustus zijn we afgereisd naar het Engelse Bishop Burton waar we hebben deelgenomen aan een CPEDI 3 sterren wedstrijd. Net als de wedstrijd in Hartpury was dit weer een goed georganiseerde, gezellige wedstrijd. Het weer zat weer mee, de accommodatie die beschikte over 3 binnenbanen en 2 grote buitenbanen lag er perfect bij. We verbleven net als in Hartpury op de universiteit op studentenkamers. Gelukkig waren deze stukken schoner en groter dan in Hartpury. Het is ideaal want je bent direct bij je paard en alles is binnen hand bereik. Engeland is een super land om wedstrijden te rijden en we reizen eind oktober wederom naar Engeland voor een CPEDI 3 wedstrijd.

De reis naar Engeland was wel een groot drama. Ze hadden ons verteld dat we beter niet de oversteek over zee konden maken van Hoek van Holland naar Harwich omdat we teveel op open zee zouden zijn. Dus wij zijn wij eerst afgezakt naar Calais ruim 450 km en vervolgens in engeland weer 500 km omhoog te klimmen langs Londen op. Dus uiteindelijk hebben we er ruim 21 uur over gedaan met een Happy die het ook niet meer leuk vond. eenmaal in Engeland hebben ze ons voor gek verklaard want de oversteek over open zee werd gedaan door nagenoeg iedereen. Dus wij hebben de terugweg omgeboekt en zijn via Harwich gegaan en dat ging super. Happy stond relaxed en wij konden slapen en iedereen kwam fit aan de overkant.

De wedstrijd verliep voor ons prima en hebben in de kür af kunnen sluiten met een percentage van 72.04% die later werd bijgesteld naar ruim 73% en alles wat de voorgaande dagen niet klopte klopte in dekür wel. We merken dat de vele kilometers langzaam zijn vruchten gaan afwerpen. Happy lijkt altijd het makkelijkste paard, maar ik heb nog nooit een paard gehad waar ik zoveel kilometers mee moet maken om aan elkaar te wennen. Toch groeien we naar elkaar toe en dat is super. Happy had totaal geen ervaring en we kunnen zeggen dat het steeds een stukje beter gaat.

Geslaagd NK in Ermelo

Afgelopen week zijn we meer dan tevreden terug gekomen van het NK in Ermelo. Deze wedstrijd was voor de ruiters die kans maakten op een EK plek de laatste observatie voor Deauville waar de Europeesche Kampioenschappen zijn in september.

Die druk hadden wij gelukkig niet en we konden in de lijn van onze trainingen de ring ingaan. Happy heeft de laatste tijd voor mij meer en meer momenten dat hij echt van “mij” is en ook deze dagen ging het weer beter. De training in de wedstrijdring ging prima, Happy keek nergens naar en vol vertrouwen gingen we dan ook de eerste dag de ring in.

Maar waar er de dag eerder geen stoeltjes stonden, stonden die er nu wel. En Happy ging bij het rond de ring in rijden, in zijn achteruit en het duurde even voordat hij de vooruitknop had gevonden. Maar ook dat konden we weer laten afvloeien wat een paar weken geleden nog niet het geval was, dus winst. De proef zelf ging een beetje met te weinig impuls, te onrustige aanleuning op sommige momenten waardoor ik hem ook verloor doordat mijn kracht en balans op een tijdstip van 20.30 in de avond niet meer 100% is. Allemaal geen probleem en ook geen excuus,  ik was tevreden. Met achten op het protocol voor de keertwendingen en de vrije stap zijn wij superblij. Ook de commentaren op de protocollen geven ons weer heel veel motivatie en ook weten we dat we op de goede weg zijn. Ik had met een een score van 67.381% weer een verbetering ten opzichte van Hartpury. Iedere keer iets erbij op en we plaatsten ons daarbij ook nog eens als achtste voor de finale op de zondag en daar mochten we de kür rijden.

Dus superblij en heel enthousiast zijn we op zondag al vroeg aangereden naar Ermelo om daar onze nieuwe kür van Charles Monterie te rijden.

Happy was al op het voor de terrein de rust zelve en hij was superfijn te rijden. Happy is wel een paard die groeit in de wedstrijd. Eenmaal om de ring heen voelde ik direct hij is oke. Geen schrik, geen stress niets en we konden rijden. Natuurlijk zijn er genoeg dingetjes en heel veel verbetering is er nog mogelijk maar als je dan uit de kür komt en je rijdt een score van 72.083% dan ben je meer dan blij. Dan is iedereen even heel blij, want wetende dat er echt nog veel verbetering mogelijk is maar tevens ook dat we alles gegeven hebben en Happy nog niet eerder zo fijn gelopen heeft in de ring dan is het voor iedereen een enorme opsteker. Dan wordt je uiteindelijk 6e van Nederland en dan mogen we heel trots zijn!  Ineke heeft keihard gewerkt met hem en met mij, ook rosalinde heeft heel hard meegewerkt, zijn heeft Happy 7 maanden onder haar hoede gehad dus kent hem ook als geen anders. Ik ben iedere dag bezig met hem, met mijn fitheid en vooral om alles onder controle te houden zodat we ook kunnen blijven rijden. Wij zijn blij en we gaan vol goede moede over 2 weken wederom naar Engeland voor een CPEDI 3 wedstrijd in Bishop Burton. We krijgen deze kans om die wedstrijd te rijden en die pakken we met beide handen aan. Het is voorlopig de laatste internationale wedstrijd van het seizoen en het is natuurlijk fantastisch dat we kans krijgen om hier nog onze kilometers te kunnen maken.

NK Ermelo 17 juli 2015 048   NK Ermelo 17 juli 2015 025

 

Internationale wedstrijd Hartpury

Wij zijn een tijdje uit de lucht geweest, maar vanaf vandaag kunnen we weer nieuwsberichten plaasten.

We zijn vorige week teruggekomen van de internationale wedstrijd in Hartpury. De eigenaar van Happy gaf ons deze kans en die hebben we met beide handen aangegrepen, want Happy en ik moeten nog veel kilometers maken samen. Maar meer en meer vormen we een combinatie maar zijn er nog lang niet. Samen met Janet Steinvoorte de eigenaar van Happy en Ineke Jansen zijn we afgereisd naar het Engelse Hartpury. Het was een reis waarbij we voor het eerst het water over moesten met Happy maar het reizen ging perfect. Happy kwam na 12 uur reizen fit van de wagen en de ontvangst in Engeland was buitengewoon vriendelijk.

We kregen een prachtige stal toegewezen en eenzelfde tackbox. Kortom alles super geregeld. Happy voelde zich goed en we zijn eigenlijk gelijk met hem aan de slag gegaan. Uiteraard na de lange reis was het alleen even een beetje benen strekken en licht rijden, dat heeft Ineke gedaan. Een dag later mochten we in de wedstrijdbaan rijden en dat ging prima. De banen lagen er werkelijk top bij, voor zowel de wedstrijdbaan, de losrijbaan als de 10 minuten baan. Buiten lagen er ook nog twee prachtige banen waar de CDI wedstrijd werd gereden, maar van al die mensen hadden we totaal geen last. Het was gewoon super geregeld, ondanks de volle programma’s. De eerste dag stond uiteraard de teamtest op het programma en Happy en ik hadden beiden de nodige spanning. Ik heb daar nooit last van gehad, maar Happy is niet een volautomaatje en iedere dag is weer anders. Uiteindelijk moet het wel zo zijn dat we weten hoe hij is, dat ik kan opstappen en weet wat hij doet. Dat is nog niet zo, zeker niet bij mij. Maar hij voelde goed. eenmaal in de 10 minuten ring hadden we de pech dat de lampen uitvielen en Happy toch een beetje angstig werd. De wedstrijd is een minuut of tien stil gelegd en toen mocht ik de baan in. Kan er van alles van zeggen maar het was gewoon niet goed. Ik kreeg Happy niet aan elkaar en zijn aanleuning was niet stabiel genoeg, het neusje was er niet uit en dat is iets wat ze heel graag zien in grade 2. Kortom te weinig laten zien voor een goede proef, maar ik heb mijn best gedaan. We hadden een percentage van iets meer dan 66%. Ik was blij met het percentage want als het lager was geweest was dat ook zeker niet onterecht.

Dag 2 ging totaal anders. Happy stond eraan, ik kon hem rijden, hij was aktief, neusje eruit en Hanneke Gerritsen die mag een dag eerder nog op 63% had gezet liet zien dat ze het inderdaad veel beter vond en gooide er een dikke 70% tegenaan evenals het britse jurylid Sarah Leitch dat deed. Maar helaas dan zie je toch, en ik blijf het zeggen al wordt het ontkend, de tweede dag is het altijd lastig om je punten te krijgen als je beter rijdt. Men blijft hangen in de dag ervoor. het is even zuur als je ziet dat er dan 3 juryleden zijn die om en nabij dezelfde procenten blijven hangen als een dag eerder. Maar voor ons was het gevoel goed, het commentaar goed, Ineke vond het goed en we gaan zeker op deze wijze verder. We hebben de proef teruggekeken met de hoofdjury naderhand besproken, met rosalinde Heck bekeken en we komen allemaal tot dezelfde conclusie er is nog veel te verbeteren maar de proef was goed! Dat gevoel houden we vast en met dat gevoel gaan we verder. Het ver van huis gaan op deze wijze is voor ons een enorme les, we leren veel en weten gelijk wat Happy doet op meerdaagse wedstrijden. Het was een supermooie wedstrijd in Hartpury en we gaan zeker volgende jaar terug.

We gaan nu de focus leggen op het NK waar er geen enkele druk ligt. We hebben ook besloten om niet aaneengesloten daarheen af te reizen, lekker ons ding doen en weer terug naar huis. Dit seizoen staan niet in he teken van presteren en scores rijden alleen van kilometers maken, een combinatie vormen, genieten en dan komen de scores vanzelf.. De groei, de kwaliteit en alles wat daarbij komt is hoog op het moment bij de Nederlandse paarden, en daar kan ik nog niet aan tippen dus voor nu zijn wij heel tevreden, gaan we richting Ermelo met een goed gevoel en hopen op weer verbetering. Dan zijn we ook nog eens heel blij dat we deze week gehoord hebben dat we mogen afreizen naar het engelse Bishop Burton over 2 weken. Engeland is goed bevallen en om internationaal ervaring op te doen met Happy en samen als combinatie hebben we deze kans gekregen en die grijpen we met beide handen aan. Dan is het de laatste internationale wedstrijd dit jaar, maar weer eentje waar we heel veel zin in hebben.

 

Hartpury juni 2015 009 Hartpury juni 2015 038 Hartpury juni 2015 084 Hartpury juni 2015 069

Eerste kaderwedstrijd in Utrecht gereden

Gisteren was het dan eindelijk zover en zijn we de ring in geweest voor onze allereerste kaderwedstrijd dit jaar met Happy. We hebben hem in augustus 2013 aangekocht maar ik was en ben nog atijd niet echt een combinatie met hem. Direct na de aankoop van Happy ben ik nog geen 3 weken later ongelukkig ten val gekomen, brak een aantal ribben, scheurtje in borstbeen en schouder en een lang herstel, na dat herstel volgde er een zware hartoperatie waar we lang over hebben gedaan om te herstellen. Het eerste half jaar is Happy door mijn ziekenhuisopnames in training geweest bij Liane Schellekens waar hij super is verzorgd en ik blij ben dat ze mij hebben geholpen. Ook de scherpe blik van Liane heeft er voor gezorgd dat wij Happy hebben kunnen kopen. Liane wist dit is een grade 2 paard en blij dat we hem uiteindelijk hebben aangekocht. Het was in eerste instantie de bedoeling terug te keren naar Brabant om de trainingen daar voort te zetten, mmaar het was eigenlijk verre van een ideale afstand als je iedere dag zelf je paard op wilt en dat ook nodig is om een combinatie te vormen. Gelukkig was en is daar zeker het begrip voor geweest.

Besloten werd om meer bij Happy te kunnen zijn,  Happy toch terug te halen naar de Achterhoek. Maar wederom liet mijn gezondheid mij in de steek  en bood Rosalinde Heck mij de helpende hand en heeft zij hem onder haar hoede genomen. Rosalinde woont op slecht een kleine 10 km bij mij vandaan dus ik kon er heen wanneer ik wilde. Ik wilde graag rijden maar dat mocht en kon niet. De vooruitzichten waren niet rooskleurig, tegen alle adviezen in en nog lang niet hersteld ben ik toch in augustus 2014 1x de baan in geweest met slechts één doel aan de artsen te laten zien “ik kan er weer op”. Op afstand werd er op een monitor meegekeken naar mijn hartslag en een dag later naar mijn gehele conditie. Ik kreeg een zware “nee het is nog veel te vroeg”. Dus weer niet op paard. De maanden daarna mocht en kon ik er af en toe op en even stappen en heel soms een klein stukje draven. Dat was het en zwaar frustrerend. Happy deed het met Rosalinde goed en om hem weer gewend te maken met de ring heeft Rosalinde hem een aantal keren met goed resultaat gestart en safe genoeg voor mij.

En dan wordt het januari 2015 en komt Happy naar de stal van Ineke Jansen in Borculo en langzaam maar zeker begin ik meer en meer één met hem te worden. Kan ik hem iedere dag zelf verzorgen, kan ik langzaam aan hem wennen en hij aan mij en begint voorzichtig de training te komen.

Op dit moment hebben we de stijgende lijn te pakken en na alle tegenslagen, letterlijk bloed zweet en tranen kan ik zeggen “we zijn er weer”.

De wedstrijd van gisteren verliep voor ons verder prima. Natuurlijk nog veel verbeterpunten, een tweede proef rijden was voor mij mijn doel. Het werd lastig want halverwege de tweede proef was mijn balans totaal weg, en moest ik alle zeilen bijzetten om een beetje recht te kunnen blijven zitten.

Internationaal jurylid Hanneke Gerritsen zat op C en haar commentaar was voor mij toch wel bepalend of we op de goede weg zijn. En ze was positief kritisch en vond Happy een fijn paard met goede gangen. Ik had bij haar scores van iets meer dan 70% maar helaas het jurylid dat op M zat zat ruim 20 punten lager en kwam ik niet verder dan 64%. Dat kan daar moet je niet over zeuren dat is dressuur. Maar als er dan onder aan het protocol staat dat ik rechter moet zitten en dat ik tijdens de keertwendingen met rechts moet begeleiden dan is dat toch een beetje jammer dat dat gebeurd op een kaderwedstrijd! Maar dat neemt niet weg dat wij meer dan tevreden zijn en lekker verder trainen!

Ik hoop dat ik nog naar Mannheim kan maar die kans is klein, er mochten 5 combinaties en het is natuurlijk meer dan logisch dat de kaderleden voor gaan.

In ieder geval zal onze volgende wedstrijd Roosendaal zijn en daar hebben we nog een aantal weken voor om lekker door te trainen! Volgende week nog een future training bij Joyce Heutinck dat is natuurlijk altijd weer even de puntjes op de I zetten.

 

Proefgericht trainen bij Monica Drohm in Wehl

 

Vandaag was er een oefendressuur in Wehl welke georganiseerd werd door de rijvereniging. Omdat ik 18 april mijn eerste wedstrijd weer ga rijden in de aangepaste sport was het voor mij wel even b] van belang dat ik een wedstrijd in de benen zou hebben en bovenal kijken “”willen we toch niet te vroeg van start”?……..

 

We waren in de eerste proef als eerste aan de beurt en Happy die werd losgereden en stond er wel erg fijn aan. Dus heb ik hem na een half uurtje overgenomen. Het voelde goed en we hebben een fijne proef kunnen rijden. Natuurlijk nog heel veel verbetering maar van het commentaar werd ik toch wel erg gemotiveerd. Met achten voor de stapgedeeltes en sommige drafstukken maar ook vieren doordat ik een tweetal grote storingen had was ik erg blij met ruim 69%. Maar hoe hard we ook gewerkt  hebben een tweede proef zat er voor mij niet meer in. Ik rij tegenwoordig met een speciale hartslagmeter die na iedere training volledig van a tot z kan worden uitgelezen, maar mijn hartslag bleef na de eerste proef veel en veel te hoog en mijn balans was niet veel meer. Dus kies je voor het afsluiten van een goede proef en waren wij tevreden met de training,

 

Een hele leerzame ochtend en vol goede moede reizen we volgende week af naar Utrecht.

 

Training bij Marlies van Baalen

 

En dan eindelijk na 2 jaar weer voor de allereerste keer naar Marlies van Baalen voor een training. We zijn heel langzaam en deze keer volledig verantwoord te werk gegaan. Ineke Jansen die de dagelijkse verzorging en training van Happy voor haar rekening neemt heeft samen met Rosalinde Heck alles gedaan om te kunnen zorgen dat ik weer veilig en verantwoord te paard kan.

Happy staat bij Ineke aan huis en wekelijks reizen we nu naar Rosalinde Heck, die 8 maanden lang Happy bij haar thuis heeft gehad, om te trainen. Natuurlijk stond een twee wekelijkse training bij Marlies bovenaan het lijstje maar lag nog ver vooruit. Maar de laatste weken gaat het lekker en liggen we op schema. Ik probeer zelf iedere dag te rijden maar dat lukt helaas nog niet altijd. Maar 3x in de week zitten we er wel weer op en voor de rest zijn we bezig met een fitheidsprogramma, dus als alles op schema blijft liggen zijn wij heel blij.

We zullen volgende maand de ring weer ingaan en dan hebben we maar een opdracht meegekregen van mijn sponsor en van de mensen om me heen, geniet! En dat ga ik ook doen, doelen hebben we voorlopig niet. Als wij de ring in kunnen is dat al een hele stap in de goede richting en hoe het dan gaat moeten we afwachten.

In ieder geval een ding staat vast “ik heb er weer zin in”.

Marlies van Baalen 9 maart 2015 033

Future training van Monique Peutz in Ermelo

 

Gisteren zijn we na 2 maanden weer met BMC Happy Hero op pad geweest. Het was even twijfelachtig of we konden gaan, maar klaar voor de training zijn we rond de klok van 8 uur vertrokken.

In Ermelo heeft Ineke hem eerst even rond de baan gestapt maar daar werd hij niet koud of warm van en na het losrijden van Happy kon ik hem om 10 uur overnemen en hebben we samen met Monique Peutz vooral gewerkt aan de overgangen naar de stap en het ritme in de keertwendingen. Een volledige proef gaat nog niet lukken op dit moment maar met ons trainingsschema en fitheidsschema gaat het zeker lukken om in april de baan weer in te gaan.

Volgende week start ook de training bij Marlies van Baalen weer dus we liggen voor nu op schema. Ook daar ben ik al ruim anderhalf jaar niet meer geweest. Heb zin om weer lekker de baan in te gaan.

Ook een foto met Demi Vermeulen mag niet ontbreken. Samen met Demi zijn we in de aangepaste sport begonnen jaren geleden. Doordat ik als eerste ben overgestapt naar een andere trainer verlies je elkaar tot wat meer uit het oog. Maar nu gaan we dit seizoen samen weer naar de wedstrijden en dat is ook iets om naar uit te kijken. Altijd gezellig.

van alles en training 25 februari 051  van alles en training 25 februari 070

Future training in Ermelo

Afgelopen maandag zijn we richting Ermelo afgereisd voor een future  training bij Joyce Heutinck. Inmiddels zijn we zover dat we dit zeker wilden gaan doen.

Ik vond het superfijn dat we eindelijk weer op pad konden en dat ik weer even mocht proeven aan de training. We moesten al vroeg rijden dus we hadden alle tijd om rustig los te rijden. Ineke heeft happy eerst losgereden maar hij was eigenlijk nergens van onder de indruk. Na een klein half uurtje heb ik hem overgenomen en hebben we even fijn kunnen trainen.

Vanaf hier gaan we met het hele traject verder zodat we hopelijk in maart van het volgende jaar onze rentree in de ring kunnen maken.

Doordat ik nog niet 100% groen licht heb  van de cardioloog heeft Cees van Beckhoven een helpende hand geboden en hebben we een uitgebreide hartmonitor (die de gehele training tot in detail meet) en die later terug kan worden gekeken door de cardioloog. Dit is een hele geruststelling voor iedereen dus van een dergelijk klein apparaatje heb je zeker geen last met rijden en het bouwt een stukje veiligheid en verantwoord rijden in voor mij.

Kortom we zijn weer langzaam op de weg terug, maar geen zeker geen haast maken.

We hebben een leerzame training gehad en we kijken uit naar de volgende training.

Rosalinde Heck heeft een heel groot aandeel in de trainingen van Happy. Nog altijd staat hij bij haar op stal en is Rosalinde degene die heel hard met hem en ons werkt.  Ook in het nieuwe jaar zal Rosalinde hem voorlopig uitbrengen tot dat ik zelf klaar ben om de ring in te gaan. Tot die tijd werken we heel hard aan een terugkeer in de ring.

training joyce 15 december 2014 007training joyce 15 december 2014 020